http://l3al3y-hil3.hi5.com

บางที...

ก็รู้สึกว่าเหงา+เบื่อบ้างอะไรบ้าง

ยิ่งตอนนี้เหมือนจะปิดเทอม

ทั้งๆที่มีงานต้องทำส่งแต่กลับ...ไม่ทำซะได้เนอะ

ขี้เกียดเกินไปแล้วนะเนี๊ย ท่าทางจะแย่แระ

ยังคงอยู่กับเพชร2คนเหมือนเดิม

ช่างเป็นบ้านที่ว่างเปล่าดีเนอะ

บางทีรู้สึกมันกว้างเกินไป เกินกว่าที่เด็ก2คนจะอยู่ได้

บางทีก็นึกน้อยใจอยู่เหมือนกัล

ว่าช่วงชีวิตวัยเด็กที่จะได้เล่นซนของเราหายไปไหนนะ

ทำไมต้องดูแลตัวเองตั้งแต่ยังเด็ก

แม้จะมีคำตอบให้ตัวเองเสมอว่า...แม่ทำเพื่อเรา

ก็ยังมีความคิดอย่างนี้เสมอเลย...เห้อ ไม่น่ารักเลยเรา

หลายๆคนอาจจะบอกว่าดีออกอิสระดีเที่ยวได้ไม่มีใครมาว่า

มีบ้านหลังใหญ่ ที่มีทุกอย่างพร้อม

แต่ขาดสมาชิกไปมากกว่าครึ่งของครอบครัว

งานบ้านก็ไม่ต้องทำเอง นานๆทีแม่จะได้โทรมาเช็คบ้าง

และอีกหลายๆเดือนถึงจะได้กลับมาบ้านบ้าง

แต่ถ้าไม่ได้มาเจอกับตัวเองก็จะไม่รู้หรอกว่า

บางที...

ก็อยากจะโดนดุ โดนว่า โดนด่า ให้เหมือนกับว่าเรายังเป็นเด็ก

เพราะเด็กไม่ต้องรับผิดชอบอะไรเลย เรียนไปก็พอ

เมื่อก่อนก็สนุกดีหรอกนะได้เที่ยวกลางคืน นอนเช้าตื่นสาย

ได้โดดเรียนอยู่บ้านโดนไม่มีใครมาห้ามได้

ทำบ้านรกเดี๊ยวแม่บ้านก็มาตอนสายๆเก็บๆๆๆแล้วไปก่อนเย็น

บางทีไม่ต้องกระดิกไปจากเตียงก็มีของกินมาตั้ง

จนแอบยกตู้เย็นไปไว้ในห้องนอน...จะมีอะไรสบายกว่านี้ไหม

แต่ตอนนี้

ตู้เย็นก็เกือบว่างเปล่า มีแต่น้ำๆๆๆกับขนม

ไม่มีของสดสำหรับทำกับข้าว ทั้งๆที่มันคือความคุ้นเคยสมัยเด็ก

ไปซุปเปอร์ก็ซื้อแต่ขนม เยลลี่ น้ำผลไม้ นานๆทีจะซื้อกับข้าว

มื้อเช้า ขนมปัง

กลางวัน ขนม

เย็นก็ขี่มอร์ไซต์ไปตลาดนัด

คิดถึงชีวิตสมัยเด็กกว่านี้ที่บ้านยังมีครอบครัว

แม้จะต้องจัดบ้านเองทุกวัน...แต่มันก็ยังเป็นบ้านที่มีชีวิตชีวากว่านี้

กี่ปีแล้วที่โต๊ะกินข้าวจะมีเพียงจานข้าว2ใบ...ขนาด2ใบยังนานๆทีเลย

เห้อออ คิดถึงพ่อ คิดถึงแม่ คิดถึงตะวัน คิดถึงกานต์